Για πολλούς από εμάς το πρόβλημα αυτό παρουσιάζει τον εαυτό της το δικαίωμα σε μια στιγμή που έχετε πραγματικά πάρα πολλά άλλα πράγματα για να ανησυχούν: έχετε πρόσφατα διαγνωστεί με καρκίνο. Ποιος να πει; Πότε να τους πω; Για Dee, σύγχρονος επισκέπτης blogger, το πρόβλημα μεγεθύνεται από την επιπλέον ευαισθησία γύρω από τη διάγνωση της κολπικής καρκίνου. Dee μόλις ξεκίνησε το blog της τον Ιανουάριο στο τι είδους καρκίνο;
Παρακαλώ δώστε της μια επίσκεψη.

Κοινή χρήση διάγνωσή σας .... να πει, ή να μην πω

Έχοντας μια διάγνωση του καρκίνου, ιδιαίτερα ένα κολπικό διάγνωση του καρκίνου, φέρνει μαζί της τη δύσκολη θέση, είτε να λέω στους ανθρώπους τι συμβαίνει ή να προσπαθεί να το κρατήσει για τον εαυτό σας. Στην περίπτωσή μου, δεν ήμουν διατεθειμένος να μεταδίδουν στους φίλους και την οικογένεια που είχα καρκίνο της VAG .... έτσι είπα μόνο αυτά που έπρεπε. Όπως και τα αφεντικά μου, και τις άμεσες αναφορές-και οι δύο μου από τους οποίους θα παρατηρήσετε προφανώς τις ξαφνικές αναχωρήσεις από την εργασία για τις θεραπείες. Η κατάρα του να είσαι εργασιομανής είναι ότι ο καθένας έρχεται να αναμένουμε ότι είστε πάντα στην εργασία, έτσι ώστε όταν δεν είσαι, είναι κάπως εμφανή. Έτσι, συνολικά, κατά πάσα πιθανότητα περίπου 5 ή 6 άτομα στο χώρο εργασίας ήξερα ότι είχα καρκίνο. Πήρα να πω νομίζω ότι θα ήταν πιο εύκολο αν είχε καρκίνο του μαστού, ή λέμφωμα, ακόμα και της ουροδόχου κύστης ή καρκίνου του παχέος εντέρου. Οτιδήποτε όμως λέει συναδέλφους σας (όλοι οι άνθρωποι) ότι έχετε καρκίνο του κόλπου. Κοινή ότι οι πληροφορίες ήταν για μένα μια κατάρα χειρότερη από τον θάνατο. Γι 'αυτό και έσκασα όταν δεν θα μπορούσα ποτέ, την άρρωστο, και γενικά ένιωσα χάλια και φαινόταν σαν σκατά για περίπου 8 εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι ρώτησε τι συνέβαινε? I απέφυγε τις ερωτήσεις και είπε κάτι αόριστο.
Θα πρέπει να διευκρινιστεί-ακόμη και εκείνοι στη δουλειά που είχα να πω, ποτέ δεν διευκρινίζεται το είδος καρκίνου ήταν. Ακριβώς ότι ήταν ένας όγκος που δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει στην λόγω της εγγύτητας προς την ουροδόχο κύστη. Ποια ήταν αλήθεια στην πραγματικότητα. Η λέξη V θα έχουν κάνει για μια πολύ πιο δυσάρεστη συζήτηση - γι 'αυτούς και για μένα.
Φυσικά σύζυγο και την κόρη μου ήξερε ... ζουν εδώ. Τούτου λεχθέντος, δεν είχαμε πραγματικά να μιλήσω πολύ για αυτό. Έφηβος μου πήγε από τη βεβαιότητα ότι ήμουν έτοιμος να πεθάνει για να θυμόμαστε, όταν μόλις ημέρες χημειο μου ήταν.

Είπα αδελφή μου, γιατί είχε στενή και προσωπική εμπειρία που ασχολούνται με τον καρκίνο και τις θεραπείες του καρκίνου πριν. Και επειδή εγώ την αξιόπιστη και πολύτιμο γνώμη της. Εκείνη με τη σειρά του είπε άλλα αδέλφια μου, τα ανίψια.
Ήμουν είδος νευριάσει κατά την πρώτη (και εξακολουθώ να είμαι μερικές φορές), αλλά έχω συνειδητοποιήσει ότι η ζωή είναι πολύ σύντομη για να ανησυχείτε για τυχόν αυτοεπιβαλλόμενη αμηχανία μοιράζονται τις πληροφορίες αυτές έφερε μαζί του.

Μου αδελφή-σε-δικαίου ήξερε γιατί ήταν εδώ όταν OB-GYN πρώτη μου ζήτησε με την είδηση ​​περίπου στις 9:30 μια νύχτα ... άμεση ένδειξη ότι κάτι τρέχει. Κατέληξε λέγοντας κόρη μου βήμα πολλούς μήνες αργότερα, ο οποίος είχε πληγωθεί και προσβεβλημένος ότι ούτε εγώ ή ο μπαμπάς της είχε πει, ενώ πήγαινα μέσα από αυτό.

Δεν έκανα ποτέ πω στους γονείς μου, έστω και αν άλλοι πίστευαν ότι δεν τους λέει ήταν φρικτή για μένα. Μόλις είπα ... δεν ξέρετε τη μητέρα μου.

Έχω πάντα ένα πολύ ιδιωτικό πρόσωπο δεν (εισάγετε κάποιο ψυχο φλυαρία για μια δυσλειτουργική ανατροφή εδώ) ένα από αυτά «ας πάρει όλα έξω στο ύπαιθρο και να μιλήσουμε γι 'αυτό σε όλους όσους βόλτες με τύπους».

Είμαι μοιράζονται μόνο αυτά τα παραδείγματα και καλύπτει το θέμα αυτό σε μια θέση, γιατί είμαι για όλους προσπαθεί να βοηθήσει κάποιον άλλο που μπορεί να προσπαθώ να καταλάβω πώς να ελιχτεί μέσα από αυτό. Έτσι sagely συμβουλή μου για το θέμα αυτό: πω σε όλους ότι σημαίνει κάτι για εσάς. Ακόμα κι αν είναι ενοχλητικό, ακόμα και αν είστε αρκετά βέβαιοι ότι θα είστε μια χαρά στο τέλος. Αν δεν το κάνετε, θα σας ευχηθώ είχε, και σε κάποιο σημείο γίνεται ακριβώς πάρα πολύ αργά για να μοιραστούν, διότι τότε θα είναι κακό που δεν τους πω νωρίτερα.

Νομίζω ότι ίσως η καλύτερη προσέγγιση θα ήταν να το θέσω απλά εκεί έξω, ρωτήστε για κανένα οίκτο, και να προχωρήσουμε.

- Από